Μια ανάλυση ενός φίλου με συγκεκριμένες προτάσεις για το Ελληνικό (τροφή για σκέψη) :
Θα ήθελα να σημειώσω τα παρακάτω (λαθροχειρίες):
1)Ο συνολικός χώρος του αεροδρομίου δεν είναι 6600 όπως ισχυρίζεται ο κ. Σουφλιάς. Γίνεται τόσος όταν προσθέτονται γύρω χώροι πράσινου, όπως το Golf Γλυφάδας(660στρ) , ο Αγ. Κοσμάς
2)Ο συνολικός χώρος προς πώληση είναι 1000 στρέμματα, όπου θεωρητικά θα χτιστούν 300 στρέμματα και τα υπόλοιπα θα είναι πράσινο. Οπότε 6600-300=6300 στρέμματα πράσινο και μόνο 10% οικοδόμηση. Ξεχνάει δρόμους, οικοδομήσεις στο πάρκο και πλακοστρώσεις. Οπότε, συνολικά το πράσινο μάλλον θα είναι 55%.
3)Στην πρόταση για πάρκο του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε έχουν διατηρηθεί οι αεροδιάδρομοι (λόγω σημαντικού κόστους απομάκρυνσης μπάζων) με αποτέλεσμα αυτός ο τεράστιος χώρος να μην είναι ουσιαστικά πάρκο και να μην λειτουργεί βιοκλιματικά το πάρκο, αφού η θαλάσσια αύρα θερμαίνεται περνώντας πάνω από τους 2-3 διαδοχικούς τεράστιους χώρους <<θερμού>> μπετόν.
4)Ξεχνά ο κ. Υπουργός ότι ένα μεγάλο μέρος έχει ήδη κατασκευαστεί (Ολυμπιακά έργα, αμαξοστάσια ΕΘΕΛ, ΤΡΑΜ, πυροσβεστικός σταθμός και διάφορα ιδρύματα). Συνολικά πάνω από 1200 στρέμματα.
5)Τα πάρκα απαιτούν πόρους. Οικονομικούς και φυσικούς. Οι οικονομικοί πόροι εξασφαλίζονται από τα 1000 δημόσια στρέμματα που θα πουληθούν. Δεν αναφέρεται ότι:
α) από τα ολυμπιακά έργα – θα ήταν προσωρινά κι έγιναν μόνιμα– εισπράττονται χρήματα.
β) ότι πράσινο σημαίνει κυρίως υγεία , χαρά, αίσθηση, ζωή. Και είναι προφανές ότι για να χτιστεί ένα νοσοκομείο δεν πρέπει να πουλήσουμε το δίπλα κτήμα. Θα ήταν πολύ ωραίο να μας πει ο υπουργός ένα μπετονένιο έργο ένα δρόμο που για να γίνει πουλήθηκαν κτήματα του δημοσίου
Ξεχνάει το Υ.πε.ΧΩ.Δ.Ε., τον πράσινο πόρο. Όταν ο κύριος Μάνος-β τέως ΥΠΕΧΩΔΕ- αύξησε την βενζίνη κατά 50 δρχ. ανά λίτρο, το 10% δηλαδή 5 δρχ. θα δίνεται για το περιβάλλον. Είναι τεράστιο ποσό και φυσικά τίποτα δεν δίνεται για το περιβάλλον, παρά ελάχιστα. Σημειώνω ότι το Υ.πε.ΧΩ.Δ.Ε είναι υπεύθυνο για τη συντήρηση πρασίνου στην Αθήνα, όλων των κύριων οδών. Η κατάσταση είναι τραγική. Δεν έχει πληρωθεί καμία εργασία για το 2004, 2005, μόνο 300.000 ευρώ για το 2006 με συνολικά χρωστούμενα άνω των 7 εκ. ευρώ, με αποτέλεσμα πλέον οι εργολάβοι να ζητούν τα λεφτά δικαστικά, να μην γίνεται ουσιαστικά συντήρηση, νερά να τρέχουν – με επικινδυνότητα για τους οδηγούς -, τα φυτά να ξεραίνονται και οι χώροι να είναι γεμάτοι – με ευθύνη και των πολιτών- σκουπίδια.
Όσο για τους φυσικούς πόρους, αυτή τη στιγμή όλα ποτίζονται δυστυχώς με ΕΥΔΑΠ. Σε 4 ημερίδες που διοργανώθηκαν από το 2000 ενόψει της προετοιμασίας για την Ολυμπιάδα έως και το 2004 (χορηγός η Καθημερινή με οργανωτές Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε, Γεωπονικό, ΓΕΩΤΕΕ, ΠΕΕΓΕΠ) προτάθηκε προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε να υδροδοτηθεί το Ελληνικό με αγωγό από Ψυτάλλεια χρησιμοποιώντας τα εκατομμύρια κυβικά κατάλληλο νερό που πετιούνται στη θάλασσα. Η πρόταση θεωρήθηκε ακριβή από τους κρατικούς φορείς (ένα Φ300 στις γραμμές του τραμ), ακόμα και αν είχε κόστος (με ανάλυση κόστους και απαιτήσεων) 4 μηνών λογαριασμούς ΕΥΔΑΠ.
Προτάθηκε τότε εναλλακτικά να γίνει μικρός compact βιολογικός όπου θα χρησιμοποιεί τα απόβλητα που έρχονται από Βάρκιζα, Βουλιαγμένη, Γλυφάδα, Βούλα, Αργυρούπολη, Ελληνικό και έχουν αντλιοστάσιο στο χώρο κάτω από το αεροδρόμιο και στέλνονται στην Ψυτάλλεια με τεράστιο κόστος μεταφοράς. Αναλόγως, φωνή βοώντος εν τη ερήμω!
Ως προς το κόστος του χώματος, ποιοτικό Χώμα στην Αττική πλέον δεν υπάρχει και εισάγουμε με τεράστιο κόστος από Θήβα, οδικώς, ή από την Καβάλα, (απ’ το λιμάνι). Το κόστος είναι τεράστιο. Προτάθηκε τότε το χώμα που θα εξαχθεί από το Μετρό να μην πεταχτεί στις χωματερές, αλλά να βελτιωθεί και να χρησιμοποιηθεί. Η πρόταση απορρίφθηκε. Σημειωτέον ότι το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. πληρώνει για το χώμα μόνο 1,86 ευρώ ανά κυβικό, με αποτέλεσμα οι μεγάλες εταιρείες να τοποθετούν αντί για χώμα μπάζα (η μη απομάκρυνση μπάζων είναι μεγαλύτερη σε κόστος) με αποτέλεσμα το χώμα στα νέα πάρκα να είναι απαράδεκτο για φυτεύσεις και η ανάπτυξη φυτών σε αυτό να είναι μικρή έως ελάχιστη.
Οι προτάσεις συνεχίστηκαν. Για βελτιωτικά προτάθηκε η χρήση λυματολάσπης από τη Μεταμόρφωση (άνευ βιομηχανικών λυμάτων), η οποία όμως μέχρι σήμερα καταλήγει στις χωματερές, ενώ η Ελλάδα εισάγει το ίδιο υλικό- απολυμασμένο- από Γερμανία με 10 ευρω ανά 70 λίτρα.
Στα φυτικά υλικά προτάθηκε, αντί της εισαγωγής ξένων φυτών, η συμβολαιϊκή παραγωγή με τους Έλληνες παραγωγούς, όπως γίνεται σε όλα τα μεγάλα πάρκα εκθέσεων στο εξωτερικό. Προφανώς έτσι θα είναι πιο φθηνά και δεν θα έχει ενδιάμεσο κέρδος.
Τέλος προτάθηκε ότι τα έργα πράσινου πρέπει να δίνονται σε εταιρείες πράσινου (Ε.Π.) αυτοτελώς και όχι σε μεγάλες εταιρείες και αυτές να τις αναθέτουν στις Ε.Π. με υπεργολαβικά συμβόλαια, όπως γίνεται τώρα με σημαντικό όφελος για το Κράτος.
Όλες οι ανωτέρω προτάσεις, οι οποίες διατυπώθηκαν στις προαναφερθείσες ημερίδες από έγκριτους επιστήμονες και ιδιωτικούς φορείς, δεν εισακούστηκαν. Είναι προφανές ότι η αντιμετώπιση αυτή βασίζεται στην πολιτική επιλογή και τα συμφέροντα που στηρίζουν την κάθε εξουσία και δεν έχει καμία σχέση με τις ολοσέλιδες διαφημίσεις του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε για το περιβάλλον. Σήμερα, τη στιγμή που το μητροπολιτικό πάρκο του Ελληνικού μπαίνει στην ημερήσια διάταξη, είναι περισσότερο από ποτέ ανάγκη να ληφθούν υπόψη αυτές οι προτάσεις, για να αποκτήσει επιτέλους η πρωτεύουσα τον πνεύμονα πρασίνου που της αξίζει.
Κ. Τάτσης
